نانوشته های خاموش / حسرت . برای اونی که من زندگی اونم و اون نفس من

تقدیم به نَفَسَم که مرا به زندگی امیدوار کرد...

.....وقتی تو،خوابی سخاوت

.....پشت پلکان تو خوابه

.....شهر کینه و تنفر

...رو نسیمه روی آبه

....وقتی تو خوابی،تو مهتاب

.....همه چی با من ،غریبه

..... خواب تو، کوچ نسینی

....لای شاخه های سیبه

..... خواب تو،خواب یه گندم

....توی سرزمین عشقه

......خواب یه قصهء خوب

.....کفشای غمگین عشقه

.... خواب تو خواب گل یاس

...خواب یه حسِ ِ نجیبه

....خواب تو یه سقف کوتاه

...پشت اون نوری غریبه

.....وقتی بیدار می شی، گلها

...میشکفن توی باغچه

...دنیا،یه لحظه مایسته

...توی ساعت، روی تاغچه

.....وقتی بیدار میشی با من

...می شینی روی نیمکت

....همقدم میشی تو با من

.... تو خیابونای خلوت

---- وقتی خوابی،وقتی خوابی

-----پشت چشم خیسِ ِشیشه

----روی قله های سنگی

---- خورشیدم پیدا نمیشه

-----وقتی خوابی، چشمهای تو

----حرفای تازه ای می گن

--- خواب تو ادامهء صبح

----- تو زمین خوبی من !

نوشته شده توسط علی قربانی (حسرت) در چهارشنبه سی و یکم مرداد 1386 ساعت 12:3 | لینک ثابت |